Με
τη μηχανή του
χρόνου
ταξιδεύω πίσω
στο χρόνο
και περιγράφω τα πάθη του Χριστού
Μια
ηλιόλουστη
μέρα με τον
αδελφό μου
πήγαμε στο
δάσος για μια
βόλτα. Καθώς
περπατούσαμε
βρήκαμε μια
μηχανή και
μπήκαμε μέσα
από περιέργεια.
Μέσα είχε
διάφορα
κουμπιά. Πάνω
στα κουμπιά
είχε ένα βιβλίο.
Όταν το
ανοίξαμε μέσα
έγραφε ότι
είναι μηχανή
του χρόνου.
Ο
αδελφός μου
άρχισε να
παίζει με τα
κουμπιά.
Ξαφνικά άρχισε
να γυρίζει πολύ
δυνατά. Σε μια
στιγμή
σταμάτησε να
γυρίζει.
Ανοίξαμε την
πόρτα και
βγήκαμε έξω.
Ο
κόσμος εκεί
ήταν
διαφορετικός
από εμάς. Εκεί
δεν είχε
αυτοκίνητα,
ξενοδοχεία,
λεωφορεία κ.ά. Ο
κόσμος εκεί
φορούσε
μαντίλια στο
κεφάλι και
μανδύες.
Βλέπαμε τους
ανθρώπους να
τρέχουν κι έτσι
κι εμείς
τρέξαμε πίσω
τους. Είδαμε
τον αρχιερέα
Καϊάφα που
δίκαζε τον
Ιησού τον
Ναζωραίο. Έτσι
καταλάβαμε ότι
ήμασταν στα
χρόνια του
Ιησού. Ο
αρχιερέας
Καϊάφας πήγε
τον Ιησού στον
Πιλάτο. Ο
Πιλάτος δεν
ήθελε να
σταυρώσει τον
Ιησού. Ακούσαμε
τον Πιλάτο που είπε
στους
στρατιώτες να
πάνε να φέρουν
το Βαραββά.
Όλος ο κόσμος
φώναζε: «Να
ελευθερώσεις
τον Βαραββά και
να σταυρώσεις
τον Ιησού». Εγώ
και ο αδερφός
μου φωνάζαμε να
ελευθερώσει
τον Ιησού και
να σταυρώσει το
Βαραββά. Αλλά
όλοι μας
αγριοκοίταζαν.
Έτσι
ο Πιλάτος είπε
στους
στρατιώτες να
σταυρώσουν τον
Ιησού. Μετά του
φόρτωσαν ένα
σταυρό και τον
έβαλαν να τον
ανεβάσει στο
Γολγοθά. Όταν
άρχισαν να τον
σταυρώνουν εγώ
άρχισα να κλαίω
και το ίδιο
έκανε και ο
αδερφός μου.
Μετά
ο Ιησούς ζήτησε
νερό. Ένας
στρατιώτης του
έδωσε νερό και
γύρισε το
κεφάλι του κάτω.
Η γη σείστηκε
από ένα μεγάλο
σεισμό και ο
ουρανός
μαύρισε. Όλοι
κατάλαβαν ότι
ήταν πράγματι ο
γιος του Θεού
και ότι άδικα
τον σταύρωσαν.
Την
άλλη μέρα δύο
μαθητές του
Ιησού
κατέβασαν τον
Ιησού και τον
πήγαν στο τάφο.
Μετά από δύο
μέρες τρεις
γυναίκες πήγαν
στο τάφο του
Ιησού. Έτσι εγώ
κι ο αδερφός
μου πήγαμε από
πίσω τους. Μας
είπαν: «Πού
πηγαίνετε;» κι
εμείς τους
είπαμε ότι
πηγαίναμε στο
τάφο του Ιησού.
Εκεί
που πήγαμε
είδαμε ότι
αναστήθηκε ο
Ιησούς.
Χαρήκαμε πολύ
και πήγαμε
στο δάσος,
βρήκαμε την
μηχανή και
ήρθαμε στη
σημερινή εποχή.
Εγώ
ένιωσα μεγάλη
λύπη που εμείς
οι άνθρωποι
σταυρώσαμε τον
Ιησού που ήρθε
στη γη να μας
σώσει. Ένιωσα
όμως και χαρά
γιατί στο τέλος
αναστήθηκε.
Στυλιάνα Αναστασίου
Στ΄ τάξη