Παρακολούθηση της παράστασης "Ελίζα"
από το Ανοικτό
Θέατρο στη
Λευκωσία
7 Νοεμβρίου 2002
Την
Πέμπτη 7/11/2002 εγώ με
το σχολείο μου
και τους
δασκάλους μου
πήγαμε εκδρομή
στο Ανοικτό
θέατρο στην
παλιά Λευκωσία.
Εμείς το μάθαμε,
ότι θα πάμε στο
θέατρο, μια
μέρα που είχαμε
ολοήμερο.
Ένιωσα πολύ
χαρούμενη.
Προετοιμαστήκαμε
με την κυρία
Άννα και
ετοιμάσαμε
ερωτήσεις, από
μια ο καθένας,
για να κάνουμε
στους
ηθοποιούς.
Ξεκινήσαμε
και πήγαμε κάτω
στο δρόμο. Από
εκεί
ξεκινήσαμε με
το λεωφορείο
για τη Λευκωσία.
Στη διαδρομή
τραγούδησαν τα
παιδιά της
πρώτης,
δευτέρας,
τρίτης και
τετάρτης τάξης.
Είδαμε
κατεχόμενα
μέρη, διάφορες
τοποθεσίες και
αγρινά.
Όταν
φτάσαμε στην
Λευκωσία
σταματήσαμε
στο χώρο
στάθμευσης. Από
εκεί πήγαμε στο
Ανοικτό Θέατρο
στην παλιά
Λευκωσία. Στη
διαδρομή με τα
πόδια μέχρι το
θέατρο είδαμε
ξενοδοχεία, ένα
μίναρε, την
πράσινη γραμμή
και τούρκικες
σημαίες. Μας
είπαν ότι το
Ανοικτό θέατρο
το έκτισαν
δίπλα από την
πράσινη γραμμή
για να έχει ζωή
η παλιά
Λευκωσία.
Δηλαδή κτίζουν
διάφορα κτίρια
και ανοίγουν
διάφορες
δουλειές για να μην
φεύγει ο κόσμος
από την παλιά
Λευκωσία.
Το
κτίριο του
Ανοικτού
θεάτρου είναι
παλιό κτίριο, η
σκηνή είναι στο
κέντρο και τα
καθίσματα
είναι γύρω-γύρω
σαν τα αρχαία
θέατρα στην
Αθήνα.
Η
σκηνοθέτις μας
μίλησε για τους
ηθοποιούς, για
το θέατρο και
για εκείνη.
Η
παράσταση
είναι για μια
κοπέλα που
δούλευε σε μια
ταβέρνα, το
Πράσινο
Λιοντάρι, και
αγάπησε ένα
αγόρι που το
έλεγαν Πάτρικ.
Μετά το
αφεντικό της
τους έδιωξε
εκείνη και το
Φρέντικ. Μετά ο
Πάτρικ θα
πήγαινε ένα
μακρινό ταξίδι
και η Ελίζα του
έραψε ένα
κίτρινο σκουφί
και του έδωσε
ένα ψεύτικο
δακτυλίδι που
το αγόρασε από
το παζάρι αλλά
έφερνε τύχη. Ο
Πάτρικ της
έδωσε μερικά
λεφτά να του τα
φυλάγει
και αφού την
έδιωξε το
αφεντικό της,
της έδωσε μια
μικρή αποθήκη
δίπλα από την
παλιά της
δουλειά για να
φτιάξει μια
δική της
ταβέρνα. Στην
ταβέρνα της
έδωσε το όνομα
το «Κόκκινο
Παπαγαλάκι». Τα
λεφτά που
κέρδιζε από την
ταβέρνα τα
φύλαγε και τα
έβαζε στο
τσαντάκι που
της έδωσε με τα
άλλα λεφτά.
Μετά από καιρό
ο καλύτερος
φίλος του
Πάτρικ πήγε
στην Ελίζα και
της είπε ότι
πέθανε ο Πάτρικ.
Τότε η Ελίζα
ναύλωσε ένα
καράβι, έκλεισε
την ταβέρνα το «Κόκκινο
Παπαγαλάκι»
και έφυγε με
τον παπαγάλο
της, τον
Φρέντικ, τον
φίλο του Πάτρικ
και το
Μακφαλάρα το
μάγειρα τους.
Εκείνη
την μέρα έκανε
τρικυμία και το
καράβι
βούλιαξε. Ένας
βασιλιάς την
βρήκε και την
ανάγκασε να τον
παντρευτεί. Αν
δεν την
παντρευόταν θα
την
αποκεφάλιζε.
Του είπε ότι
στην πατρίδα
της, όταν
αρραβωνιαστούν
πρέπει να
κάνουν ένα
χρόνο να
παντρευτούν.
Του είπε ψέματα
γιατί δεν τον
αγαπούσε.
Ήλπιζε ότι θα
γινόταν κάτι
μέχρι να
περάσει ο
χρόνος αλλά
δεν έγινε
τίποτα. Την
τελευταία
στιγμή, την
μέρα του γάμου
βρέθηκε ο
Πάτρικ και
ξιφομάχησε με
τον βασιλιά και
δραπέτευσαν. Ο
Πάτρικ όμως
πήγε πίσω για
να πιάσει το
παπαγαλάκι και
τον έπιασε ο
βασιλιάς. Το
πρωί θα τον
αποκεφάλιζε
και ζήτησε
άδεια από τον
γέρο που τον
φύλαγε να πάει
να δει την
Ελίζα. Του
έδωσε άδεια και
πήγε το πρωί.
Άργησε λίγο να
πάει και θα τον
αποκεφάλιζαν
τον γέρο. Αλλά
εκείνη την
στιγμή πήγε ο
Πάτρικ για να
πάρει τη θέση
του. Μετά πήγε η
Ελίζα και οι
άλλοι για να
πάρουν τη θέση
του Πάτρικ και
έσκυψαν όλοι. Ο
βασιλιάς δεν
ήξερε ποιον θα
αποκεφάλιζε
και του θύμιζαν
και το δάσκαλο
του και τους
άφησε να φύγουν.
Έτσι έζησαν
αυτοί καλά κι
εμείς καλύτερα.
Εμένα
μου άρεσε όλο
το θέατρο αλλά
μου έκανε
εντύπωση η
αγάπη της
Ελίζας με τον
Πάτρικ. Το
πρόσωπο που μου
άρεσε είναι η
Ελίζα που είχε
θάρρος και πήγε
να βρει τον
Πάτρικ.
Στο
τέλος της
παράστασης
πήραμε
συνέντευξη από
τους ηθοποιούς.
Εμένα η ερώτηση
μου ήταν, αν
είχαν τρακ οι
ηθοποιοί και
μου είπαν ότι
όλοι οι
ηθοποιοί έχουν
τρακ εκείνη την
ώρα.
Στην
επιστροφή πάλι
τραγούδησαν τα
παιδιά των
μικρών τάξεων.
Εμείς, παίξαμε
μυλωνά και
μυλωνού. Είδαμε
και το σχολείο
της
Μακεδονίτισσας.
Είπαμε και
ανέκδοτα.
Πέρασα πολύ
ωραία και θα
ήθελα να
ξαναπάω μια
τέτοια εκδρομή.
Γιάννα
Μιχαηλίδου
Ε΄
τάξη
Κριτική
για το θέατρο
Ελίζα
Η
δική μου άποψη
είναι ότι έργο
«Ελίζα» ήταν
εξαιρετικό.
Η
σκηνοθεσία
ήταν ωραία και
ο φωτισμός
τέλειος. Ο
ήχος ήταν
καλός και οι
ξιφομαχίες
τέλειες. Οι
στίχοι των
τραγουδιών
μου άρεσαν και
το έργο της
συγγραφέως
Ξένιας
Καλογεροπούλου
ήταν ωραίο.
Η
διδασκαλία
των
τραγουδιών
ήταν καλή και
ο σκηνογράφος
έστησε καλά τα
σκηνικά του
έργου Ελίζα.
Μερικά
αρνητικά της
παράστασης
ήταν ότι στο
σκηνικό
έπρεπε να
υπάρχει μια
μικρή κουζίνα
και όχι να
βγάζουν από
κάτω τις
σούπες. Ένα
ακόμη
αρνητικό ήταν
ότι η
σκηνοθέτις
έβαλε τον
ηθοποιό που
έπαιζε τον
ρόλο του
Πάτρικ να
παίζει και το
γιο του
δημάρχου.
Γιώργος
Ιβάνοβιτς
Φωτογραφίες από την επίσκεψη 1, 2, 3, 4