Επίσκεψη της συγγραφέως

κ. Κίκας Πουλχερίου στο σχολείο μας

7 Φεβρουαρίου 2003

Την Παρασκευή το πρωί  ήρθε στο σχολείο μας η κυρία Κίκα Πουλχερίου. Η κυρία Κίκα Πουλχερίου είναι μια γυναίκα που το επάγγελμα της ήταν δασκάλα αλλά  γράφει και βιβλία. Δηλαδή είναι συγγραφέας.

Όταν ήρθε στο σχολείο μας χτύπησε το κουδούνι τρεις φορές για να κάνουμε συγκέντρωση.  Εκεί της κάναμε διάφορες ερωτήσεις και μας τις απαντούσε.

Μια από τις ερωτήσεις που της κάναμε ήταν: «Πόσα βιβλία έχετε γράψει;»  Και αυτή μας απάντησε: «Έχω γράψει δώδεκα βιβλία αλλά τα δύο δεν κυκλοφορούν».  Επίσης τη ρωτήσαμε: «Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο;» Και μας απάντησε: «Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι η «Μαριγούλα, Μαριγώ» γιατί εκεί μέσα κρύβεται ο εαυτός μου όταν ήμουν μικρή».

Μετά πήγε με την διευθύντρια μας από τάξη σε τάξη. Η τελευταία τάξη που μπήκε ήταν η τάξη μας.   Εκεί κάναμε τις υπόλοιπες μας ερωτήσεις μέχρι που κτύπησε το κουδούνι.

Μου άρεσε πολύ εκείνη η μέρα και θα ήθελα να ξαναρθεί κάποιος στο σχολείο μας, για να μας μιλήσει για τη δουλειά του, σαν την κυρία Κίκα Πουλχερίου.

Γεωργία Αντωνίου

Ε΄ τάξη

Τα παιδιά διάβασαν βιβλία της κ. Κίκας Πουλχερίου για να έρθουν σε επαφή με το έργο της. Ένα από αυτά, που τους τράβηξε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον, είχε τίτλο «Δώδεκα ιστορίες με καλικαντζαράκια». Έτσι δημιούργησαν και αυτά τις δικές τους ιστορίες με τους αστείους ήρωες του βιβλίου.

Τα Καλικαντζαράκια οδηγούν αυτοκίνητο

 Μια μέρα ο Αρχικαλικάντζαρος διέταξε να του φέρουν ένα αυτοκίνητο. Ο Αρχικαλικάντζαρος  είπε να πάνε  γι’ αυτή τη δουλειά ο Παγάνας και ο Μπίκι-Πίκι.           

 Ο Παγάνας και ο Μπίκι-Πίκι  πήγαν να φέρουν το αυτοκίνητο. Σαν πήγαιναν  βρήκαν έναν άνθρωπο που είχε ένα ωραίο αυτοκίνητο και πολύ μεγάλο.

 Ο Παγάνας γαργάλισε τον άνθρωπο  και του έπιασε τα κλειδιά  του  αυτοκινήτου του. Ο άνθρωπος που είχε το αυτοκίνητο τηλεφώνησε στην αστυνομία και είπε: «Μ’ έκλεψε ένας καλικάντζαρος».

 Ε, η αστυνομία τον έβγαλε τρελό και τον έκλεισε φυλακή.      

Γιάννος Πηλαβάκης

Δ΄ τάξη

Ο Κουτεντές και η Πιομπίνα κάνουν οικοκυρικά

 Μια μέρα ο Κουτεντές και η Πιομπίνα, δύο χαριτωμένα καλικαντζαράκια πήγαν σχολείο, για να μάθουν πώς γίνονται οι λουκουμάδες. Ήθελαν να τους φτιάχνουν από μόνοι τους και να μην έχουν ανάγκη τους ανθρώπους.

 Ο δάσκαλος τους ο Αρχικαλικάντζαρος ήταν ντυμένος με μια καινούρια ποδιά που του είχαν χαρίσει τα καλικαντζαράκια.

 Ο Κουτεντές και η Πιομπίνα  κάθισαν στο τελευταίο θρανίο. Καθώς τα παιδιά διάβαζαν  ο δάσκαλος είπε:  «βγάλτε τα υλικά από την τσάντα σας και πηγαίνετε στην αίθουσα οικοκυρικών».

 Όλα τα καλικαντζαράκια πήραν τα υλικά τους και έφθασαν στην αίθουσα  οικοκυρικών.  Εκεί μπήκαν σε δυάδες  και όλοι άκουγαν  εκτός από την Πιομπίνα και  τον Κουτεντέ  που μιλούσαν για την ταινία «Τα  Καλικαντζαράκια».

 Όταν άρχισαν οι δυάδες να κάνουν λουκουμάδες, κάτι μύριζε άσχημα. Ο Κουτεντές αντί να φέρει αλεύρι έφερε άνθρακα.

 Μετά  όταν τα έβαλαν να ψηθούν έγινε μια δυνατή έκρηξη και ο δάσκαλος από τον θυμό του έβγαλε φωτιά από τα αυτιά του.

 Τελικά ο Κουτεντές και η Πιομπίνα  δεν έπαψαν να εμπιστεύονται τους ανθρώπους.  Ευτυχώς!!!

              Άντρη Νικολάου - Γιώργος Ιβάνοβιτς

Δ΄ τάξη

Τα καλικαντζαράκια στο γάμο

 Τα καλικαντζαράκια βρίσκονται σ’ ένα γάμο, για να γνωρίσουν από κοντά τη νύμφη και το γαμπρό. Ήθελαν να το κάνουν αυτό, γιατί ονειρεύονταν να παντρευτούν.

 Η Πιομπίνα και ο Κουτεντές φτάνουν εκεί.

- Θέλω να πάρω λίγο ύφασμα από τη νύμφη, είπε η Πιομπίνα.

- Γιατί θέλεις; Τη ρώτησε ο Κουτεντές.

- Για να το ράψω και να γίνω νύμφη.

 Ο Κουτεντές ενθουσιάστηκε και ήθελε κι εκείνος να γίνει γαμπρός. Η Πιομπίνα και ο Κουτεντές έτρεχαν και πέταξαν τα τραπέζια, τις καρέκλες, τα φαγητά και άλλα πολλά.

 Όταν έφτασε στη νύμφη η Πιομπίνα πήγε κι έκοψε ύφασμα από το νυφικό, το έραψε και το φόρεσε. Το ίδιο έκανε και ο Κουτεντές κι έτσι παντρεύτηκαν και κάλεσαν όλα τα καλικαντζαράκια στο γάμο.

 Έτσι χαρούμενοι συνέχισαν κι ευτυχισμένοι!

Μαρία Αναστασίου

Δ΄ τάξη

Ο   Κουτεντές στο  σχολείο

 Μια μέρα η Μπιόμπινα είπε στον Κουτεντέ να πάει σχολείο.   

-   Εγώ  δεν  θέλω  να  πάω σχολείο, είπε. 

-   Μα Κουτεντέ δεν θα μάθεις γράμματα, είπε η  Πιομπίνα.

 Κι έτσι η Πιομπίνα του έδωσε τα βιβλία για το σχολείο.

 -  Εγώ ξέρω τι θα κάνω, σκέφτηκε ο Κουτεντές.  Θα  πάρω  τα  βιβλία και θα  πάω  να τα ρίξω στο ποταμάκι,  είπε κι ακούστηκε ένα μεγάλο πλάτς.

 Ο  Κουτεντές την άλλη μέρα πήγε στο σχολείο και η τσάντα του αντί να έχει βιβλία  ήταν γεμάτη  λουκουμάδες. 

  - Κυρία θες να σου δώσω ένα λουκουμά; ρώτησε και τον έδιωξαν από το σχολείο.

 Μετά κατέβηκε σ΄ένα κατήφορο γεμάτο με στροφές και συνάντησε ένα καλικάντζαρο  σκανταλιάρη σαν και εκείνο.

 - Ποιος είσαι; ρώτησε.

 - Είμαι ο Μουρμούρης.

 - Κι εγώ ο Κουτεντές, απάντησε. 

 Στο τέλος έγιναν δυο καλοί φίλοι.

Μάριος Ορφανίδης - Νικόλας Ρέππας -  Άντρεα Μιχαηλίδου

Γ΄ τάξη

Φωτογραφίες από την επίσκεψη 1,2,3,4